«Με τον όρο "ζωντανό αρχείο" αναφερόμαστε σε μία διαδικασία εμφύσησης ζωής στο αρχείο, στο ζωντάνεμα του περιεχομένου, στην ανα-βίωσή του, με τρόπο ώστε το αρχείο αυτό να καταστεί ανεξίτηλη πηγή, αναβλύζουσα γνώση, πίδακας έμπνευσης και δημιουργικότητας.»
Η θεατρολόγος Έλενα Παπαλεξίου ορίζει το ζωντανό αρχείο ως διαδικασία εμφύσησης ζωής στο αρχείο, η οποία ζωντανεύει και αναβιώνει το περιεχόμενό του. Κατά την επιμελήτρια του τόμου, το αρχείο καθίσταται έτσι ανεξίτηλη πηγή γνώσης και πίδακας έμπνευσης και δημιουργικότητας.
Παπαλεξίου, Έ. (Επιμ.). (2022). Δημιουργικά αρχεία ως ζωντανά τοπία μνήμης στην ψηφιακή εποχή. Αθήνα: Fagotto Books. Βλ. σ. 12.